جستجو    
امروز پنجشنبه 1396/1/3 شمسی برابر با 3/23/2017  میلادی زمان بارگذاری صفحه 22:37






   عناوین جدید
عبور مجردها از سن مناسب ازدواج/کاريکاتور
اداره کشور به دعوا احتیاج ندارد
رهبر انقلاب در دیدار با دانشجویان برتر کشور: عده‌ای تا کلمه‌ «دشمن» تکرار می‌شود، ناراحت می‌شوند
اصولا بود و نبود وزارت ارشاد چه تفاوتی دارد؟
سیاست‌های کلی انتخابات و نظامیان/حل این مسئله احتیاج به شفافيت بيشتري دارد
استعفای وزیر ورزش و جوانان تایید شد
خداحافظی ۳ وزیر با کابینه/ استعفای فانی تکذیب شد
رهبر انقلاب: ممنوعیت ورود نیروهای مسلح و قوای سه‌گانه در دسته‌بندی‌های سیاسی و جناحی انتخابات
بیکاری، مشکل بزرگ اقتصاد ایران
از سال آینده بنزین وارد نمی‌کنیم
یکی از فرماندهان ارشد سابق ناتو : تقابل نظامی ایران و آمریکا بعد از انتخابات حتمي است
نقدی از سر علاقه؛ برسد به دست آیت‌الله
به بهانه پایان احمدی‌نژاد در سپهر سياسي ايران/پایان عصر چپ‌گرایی در ایرانِ بعد از انقلاب
پاپ: التماس می‌کنم در حلب آتش بس كنيد
اعتراف قاپ‌زن حرفه‌اي
آمران حمله به مطهری، نظامی هستند
علی مطهری در نامه‌ای به آیت‌الله یزدی: رویکردتان، دین‌گریز است
ایران بر سکوی نایب قهرمانی جهان تکیه زد
آيا نقد، مصداق ‌‌‌فعالیت تبلیغی علیه نظام‌‌‌ است؟ تاملی بر ‌‌‌فعالیت تبلیغی علیه نظام
به زودي كانديداي مورد حمايت احمدي‌نژاد مي‌آيد! پروژه جديد ياران احمدي‌نژاد؛ معاون اولي او
توضیح رهبر انقلاب درباره جلسه خصوصی با محمود احمدی‌نژاد/ گفتیم صلاح نمی‌دانیم شما شرکت کنید
جناب خان به پیشواز مرگ رفت
دوبار اعدام برای شوهرعمه قاتل
باهنر هم منع احمدی‌نژاد از كانديداتوري را تاييد كرد
زن جوان، قربانی عشق شیطانی شوهر
   مقالات

اعتماد چیزی که این روزها گم شده است

فائزه، فائزه است! «دختر هاشمي» يا «فائزه هاشمي»؟

چه شد که به امروز رسیده‌ایم؟ این نشانه‌های روشن

چرايي بي‌رغبتي اصولگرايان

هشدار درباره نظریه جمهوری مداحان

هفته دفاع مقدس ، مظهر پیروزی مقاومت مظلومانه - کرم محمدی*

مديران‌قانون‌‌پذيرکجايند؟

"بایدها و نبایدهای قانون خدمت وظیفه عمومی"

يمن؛ وجدان‌هاي خواب؛ چشم‌هاي نابينا

نامه صادق زیباکلام به سعيد مرتضوی؛ بسیاری از رویدادهای ۸۸ همچنان در تاریکی‌اند

گزينه‌ نهايي اصلاح طلبان

باندبازی سیاسی به نام اصولگرایی

"ناظری و زیستن به عشق موسیقی ایرانی"

یکسال کلیدی روحانی

ماموران‌ايراني‌بدون‌سفرنامه!

ذبح محترمانه قانون!

مصدق بزرگ و یخ‌بندان مرداد 32

رسانه های قصرشیرین را دریابید

تاریخ کرمانشاه می گوید؛ سهم ما بیشتر از اینهاست!

اصلاحات و رعايت قواعد بازي


کد مطلب  5857      تاریخ مطلب     1395/07/24

به بهانه پایان احمدی‌نژاد در سپهر سياسي ايران/پایان عصر چپ‌گرایی در ایرانِ بعد از انقلاب




پایان عصر چپ‌گرایی در ایرانِ بعد از انقلاب
حسین علی‌پور
گروه مقالات: محمود احمدی‌نژاد را می‌توان آخرین چپ گرای محذوف جمهوری اسلامی دانست. كسی که روزگاری با چپگرایی‌اش در مقابل بزرگترین راستگرای نظام یعنی هاشمی رفسنجانی ایستاد و او را به حاشیه راند، امروز حتی حاشیه را نیز برای خود مأمنی مطمئن نمی‌داند. در واقع دو قطبی بوجود آمده‌ی آن سالها دوقطبی چپ و راست بود البته نه به معنی مرسوم که معنای کلاسیک ش می‌چربید.

در واقع تعریف چپ و راست به انقلاب فرانسه برمی‌گردد، همان زمان که مخالفین تندرو و انقلابی نظام سلسله مراتبی ِ قدرت در سمت چپ مجلس می‌نشستند و میانه روهای متعادل در سمت راست. این گونه بود که چپ نماد تغییر وضع موجود شد و راست نماد حفظ وضع موجود، چپ نماد اعتراض شد و راست نماد اعتدال. چپ‌ها از عدالت به نفع طبقه‌ی پایین سخن می‌گفتند و راست‌ها از آزادی برای همه‌ی طبقات.

هر انقلاب نیز در ابتدای امر خود دو چهره دارد؛ چهره‌ای که تندروی و انقلابیگری را سرلوحه دارد و جزء خود هیچ چیز را درست نمی‌داند و چهره‌ای دیگر که به اصلاح گام به گام معتقد است که البته در اوایل هر انقلاب چپ گرایان را قدرتی دیگر است اما گذر زمان از قدرتشان می‌کاهد و اگر راهنمای به راست و میانه روی نزنند سرنوشتی نامعلوم انتظارشان را می‌کشد. راستگرایان اما همواره بیش از انقلابی‌گری به ثبات نظام می‌اندیشند، در مسلک آنان حفظ نظام اما واجب‌تر از تندروی است. آنان معتقدند تا زمانی که به‌اندازه کافی قدرتمند نشدی میبایست محافظه کار باشی. این گونه است که یکی هاشمی می‌شود و دیگری احمدی نژاد. یکی از آزادی می‌گوید و دیگری بر طبل عدالت می‌کوبد.

یکی به ثبات می‌اندیشد و دیگری به تغییر و آنکه قاعده‌ی بازی را نمی‌خواند مجبور به‌ترک زمین است حتی به شرط نهی و آنکه این قاعده را می‌فهمد در زمین ِ بازی می‌ماند حتی به شرط مصلحت!
نظم‌گریزی چپ‌ها و نظم پذیری راست‌ها در طول انقلاب‌ها جریان دارد و این مهم به سبک جورج اوروِل فقید و کتاب قلعه‌ی حیواناتش شامل همه انقلاب‌ها می‌شود، و در طیِ مسیر هر چه از انقلاب دورتر شویم از رنگ چپ کاسته و به رنگ راست افزوده می‌شود.

چپ‌ها و راست‌ها نمایندگانِ همیشگی انقلاب‌هایند اما گویی حفظ نظام‌های انقلابی آنگاه که از انقلاب دور می‌شوند مستلزم ِ حذف چپگرایان است حتی اگر تاریخ قضاوت کند چه راست‌هایی قهرمان چپ‌ها شدند و چه چپ‌هایی مجبور به راستگرایی. به نظر تئوری فرانسیس فوکویاما را در داخل نظام‌ها هم می‌توان گسترش داد. او در نظریه‌ی جهانی‌«‌‌‌پایان تاریخِ»‌‌‌ خود پس از فروپاشی شوروی از لیبرال دموکراسی بعنوان آخرین مدل حکومتی برای جهان نام برده بود. در نگاه فوکویاما پایان کمونیسم، آغاز هژمونی لیبرالیسم بود؛ یعنی غلبه آزادی بر عدالت. در نگاه داخلی نیز گویی پایان احمدی‌نژاد به منزله‌ی حذف چپ گرایی‌است و شروع گسترده راست‌گرایی. آنان را چاره‌ای جز حذف نیست هرچند روزگاری خود قادر به حذف بوده باشند. . .!


مدیر سایت      تاریخ مطلب :    1395/07/24      کد مطلب :  5857
نظرات خوانندگان
نام نویسنده
متن ارسالی
 


تماس با ما
تعرفه تبلیغات
آرشیو مطالب
پیوندها
کلیه حقوق مادی و معنوی وبسایت به پایگاه خبری تحلیلی کاج متعلق می باشد        مطالب مندرج در وبسایت با ذکر منبع بلامانع می باشد             طراحی و اجر : شرکت نرم افزاری ستاره صبح غرب