جستجو    
امروز یکشنبه 1395/11/3 شمسی برابر با 1/22/2017  میلادی زمان بارگذاری صفحه 1:6






   عناوین جدید
عبور مجردها از سن مناسب ازدواج/کاريکاتور
اداره کشور به دعوا احتیاج ندارد
رهبر انقلاب در دیدار با دانشجویان برتر کشور: عده‌ای تا کلمه‌ «دشمن» تکرار می‌شود، ناراحت می‌شوند
اصولا بود و نبود وزارت ارشاد چه تفاوتی دارد؟
سیاست‌های کلی انتخابات و نظامیان/حل این مسئله احتیاج به شفافيت بيشتري دارد
استعفای وزیر ورزش و جوانان تایید شد
خداحافظی ۳ وزیر با کابینه/ استعفای فانی تکذیب شد
رهبر انقلاب: ممنوعیت ورود نیروهای مسلح و قوای سه‌گانه در دسته‌بندی‌های سیاسی و جناحی انتخابات
بیکاری، مشکل بزرگ اقتصاد ایران
از سال آینده بنزین وارد نمی‌کنیم
یکی از فرماندهان ارشد سابق ناتو : تقابل نظامی ایران و آمریکا بعد از انتخابات حتمي است
نقدی از سر علاقه؛ برسد به دست آیت‌الله
به بهانه پایان احمدی‌نژاد در سپهر سياسي ايران/پایان عصر چپ‌گرایی در ایرانِ بعد از انقلاب
پاپ: التماس می‌کنم در حلب آتش بس كنيد
اعتراف قاپ‌زن حرفه‌اي
آمران حمله به مطهری، نظامی هستند
علی مطهری در نامه‌ای به آیت‌الله یزدی: رویکردتان، دین‌گریز است
ایران بر سکوی نایب قهرمانی جهان تکیه زد
آيا نقد، مصداق ‌‌‌فعالیت تبلیغی علیه نظام‌‌‌ است؟ تاملی بر ‌‌‌فعالیت تبلیغی علیه نظام
به زودي كانديداي مورد حمايت احمدي‌نژاد مي‌آيد! پروژه جديد ياران احمدي‌نژاد؛ معاون اولي او
توضیح رهبر انقلاب درباره جلسه خصوصی با محمود احمدی‌نژاد/ گفتیم صلاح نمی‌دانیم شما شرکت کنید
جناب خان به پیشواز مرگ رفت
دوبار اعدام برای شوهرعمه قاتل
باهنر هم منع احمدی‌نژاد از كانديداتوري را تاييد كرد
زن جوان، قربانی عشق شیطانی شوهر
   مقالات

اعتماد چیزی که این روزها گم شده است

فائزه، فائزه است! «دختر هاشمي» يا «فائزه هاشمي»؟

چه شد که به امروز رسیده‌ایم؟ این نشانه‌های روشن

چرايي بي‌رغبتي اصولگرايان

هشدار درباره نظریه جمهوری مداحان

هفته دفاع مقدس ، مظهر پیروزی مقاومت مظلومانه - کرم محمدی*

مديران‌قانون‌‌پذيرکجايند؟

"بایدها و نبایدهای قانون خدمت وظیفه عمومی"

يمن؛ وجدان‌هاي خواب؛ چشم‌هاي نابينا

نامه صادق زیباکلام به سعيد مرتضوی؛ بسیاری از رویدادهای ۸۸ همچنان در تاریکی‌اند

گزينه‌ نهايي اصلاح طلبان

باندبازی سیاسی به نام اصولگرایی

"ناظری و زیستن به عشق موسیقی ایرانی"

یکسال کلیدی روحانی

ماموران‌ايراني‌بدون‌سفرنامه!

ذبح محترمانه قانون!

مصدق بزرگ و یخ‌بندان مرداد 32

رسانه های قصرشیرین را دریابید

تاریخ کرمانشاه می گوید؛ سهم ما بیشتر از اینهاست!

اصلاحات و رعايت قواعد بازي


کد مطلب  5873      تاریخ مطلب     1395/07/26

هشدار درباره نظریه جمهوری مداحان




مسیح مهاجری

تعطیلات تاسوعا و عاشورای حسینی امسال که با تعطیلات آخر هفته همراه شد، فرصت خوبی برای حضور در محافل عزاداری محرم و به دست آوردن برآوردی از واقعیت‌های موجود در جامعه امروز در این زمینه فراهم ساخت. این مقاله، خلاصه‌ای از این برآورد است که می‌تواند گزارشی واقع بینانه از آنچه جامعه اسلامی و انقلابی ما را تهدید می‌کند باشد. اگر گوش شنوائی باشد قاعدتاً باید برای مقابله با این تهدید چاره‌ای بیاندیشد.
1- اکثر مساجد، همچنان به روش‌های سنتی عبادات و عزاداری‌ها پای بند هستند. نماز اول وقت در شب‌های تاسوعا، عاشورا و شب شام غریبان برپا می‌شود، مردم، مساجد را پر می‌کنند، یک روحانی بعد از نماز به منبر می‌رود، بعد از موعظه و تشریح درس‌های واقعه عاشورا روضه‌‌ای می‌خواند و در پایان، نوحه خوانی و سینه زنی برگزار می‌شود و نذری داده می‌شود.
این روش، فضای مسجد و عزاداری حسینی را مالامال از صفا می‌کند، قلب‌ها را در یک سفر معنوی به کربلا می‌برد و مردم را با اهداف قیام امام حسین(ع) آشنا می‌کند، اما افسوس که جمعیت مساجد بعد از نماز به حداقل می‌رسد.
2- در خیابان‌ها، خیمه‌هائی با پارچه‌هائی سیاه و کتیبه‌هایی حاوی شعارهای واقعه عاشورا برپا شده‌اند که چند جوان مخلص در آنها به دادن چای با شربت به مردم مشغولند و بلندگوها نیز شعاری از مداحان را درباره کربلا پخش می‌کنند. بعضی خودروها ترمز می‌کنند و سرنشینان آنها چای یا شربت می‌گیرند و می‌خورند و همین توقف کوتاه، ترافیک سنگینی ایجاد می‌کند و بقیه خودروها با بوق زدن‌های ممتد، اعلام می‌کنند که از این وضعیت ناراحتند و می‌خواهند هرچه زودتر عبور کنند تا به کارشان برسند یا مریضشان را به بیمارستان برسانند. صحنه خوشایندی نیست و اخلاص جوان‌های گرداننده خیمه‌ها را به نتیجه مطلوب نمی‌رساند.
3- در خانه، به تلویزیون که نگاه می‌کنی، مداحان خاص را با مضامینی که یا تکراری هستند و یا سطحی و خارج از چارچوب‌های هدفمند قیام عاشورا، درحال نوحه خوانی نشان می‌دهد با عده‌ای از مردم که پیداست با اخلاص به محفل آنها آمده‌اند ولی در پایان نه چیزی گیر آنها می‌آید و نه بینندگان تلویزیون. سرگرمی خوبی است و البته برای بسیاری از بینندگان در موارد زیادی این سئوال پیش می‌آید که بعضی از مستمعین این مداحان چرا با شنیدن کلمات و عبارات معمولی و خالی از محتوای معنوی یا حماسی به هوا می‌پرند و دست‌ها و سرهایشان را به علامت شوریدگی به همدیگر مشغول می‌کنند!
تلویزیون البته گاهی نوحه‌های سنتی با محتوا و تک و توک سخنرانی‌های قابل استفاده هم دارد، اما در مقایسه با ظرفیت رسانه ملی و نیازی که جامعه دارد، بسیار اندک است.
4- در جای جای شهر، هیات‌های عزاداری، حسینیه‌ها و تکیه‌هائی هم در همین شب‌ها فعالند که بیشتر آنها از دو نقص عمده رنج می‌برند، یکی کمبود مداحان سنتی و دیگری کمبود خطیب یا واعظ باسواد و صاحب حرف‌های نو.
کثرت این عزاخانه‌ها موجب می‌شود مساجد بعد از نماز مغرب و عشاء به تدریج خلوت شوند چون عزاداران وقتی به این‌همه هیات و حسینیه و تکیه تقسیم می‌شوند، سهمی برای مساجد باقی نمی‌ماند. نذری‌های مفصل هم در جذب افراد به این عزاخانه‌ها سهم قابل ملاحظه‌ای دارند ولی افسوس که اکثر این محافل نیز چیزی برای عرضه کردن به مردم ندارند.
5- پدیده جدید و ناخوشایندی که درحال شکل گرفتن است اینست که در محافل عزاداری خیابانی و خانه‌ای و تکیه‌ای، واعظ و خطیب درحال حذف شدن است و همه چیز به مداحان ختم می‌شود. مداحان البته اگر حد خود را رعایت کنند و به پیروی از مداحان سنتی اشعار پرمغز بخوانند و از روضه مقاتل تجاوز نکنند و به خواب و خیال و دروغ و تهمت متوسل نشوند و هوس سخنرانی هم نکنند، خوب است ولی متاسفانه که بسیاری از آنها حد خود را نمی‌شناسند و مرتکب این‌همه می‌شوند و شعور را فدای شوری می‌کنند که فقط در همان محفل عزا با مخاطبان آنها همراه است و از آنجا که خارج می‌شوند با آنها خداحافظی می‌کند.
حذف واعظ و خطیب، شاید به خاطر کمبود آنان باشد ولی به نظر می‌رسد محافل عزاداری بشدت به سوی سطحی شدن و فاصله گرفتن از محتوا در حرکتند. نسل جدید مداحان نیز به این پدیده بشدت دامن می‌زنند و با ورود به عالم وعظ و خطابه، در عین حال که از محتوای دین بی‌خبرند، تلاش می‌کنند جای واعظان و خطبا را بگیرند. آنها دخالت در سیاست و تعیین تکلیف برای مسئولین نظام و دولت را نیز به وظایف خود اضافه کرده‌اند و به این ترتیب، نظریه «جمهوری مداحان» را که قبلاً یک فرضیه بود، به تحقق نزدیک کرده‌اند.
6- هم مداحی و هم منبر هر دو باید با سیاست همراه باشند، اما هیچکدام حق ندارند به سیاست بازی آلوده شوند. اینکه گفته می‌شود مجالس دینی نباید سکولار باشند مطلب کاملاً درستی است، ولی باید معنای آن را فهمید. قیام امام حسین(ع)، قطعاً سیاسی بود. به همین دلیل اگر فلسفه این قیام در اشعار مداحان و سخنان واعظان و خطیبان بیاید، مداحی و منبر هر دو سیاسی می‌شوند و دیگر سکولار نخواهند بود. ولی اگر مداح و منبری، به جای تشریح فلسفه قیام امام حسین(ع) به تعریف از چشم و ابروی حضرت عباس بپردازند و قداست عاشورا و کربلا را به مقاصد جناحی آلوده کنند، اولی عین سکولاریسم و دومی ورود به بازی‌های سیاسی است و هیچکدام سیاست نیست. متاسفانه امروز، این هر دو خطر در کمین محافل عزاداری‌های ما هستند.
7- برای تلویزیون اکنون رقیبی جدی ظهور کرده که فضای مجازی است. تلویزیون باید در دهه عاشورا بلندگوی حماسه حسینی باشد و فریاد «لبیک یا حسین» را با مضامین عالی حماسه حسینی که امروز قابل انطباق بر آنچه در سوریه و عراق و یمن و بحرین و فلسطین می‌گذرد می‌باشد به گوش جهانیان برساند. اگر تلویزیون از محاصره چند مداح خاص، که برای تزریق مضامین تکراری خود فقط قالب عوض می‌کنند، خارج شود می‌تواند در عرصه بسیار گسترده مضمون پردازی‌های زیبا و پرمعنای امروز جامعه انقلابی ما فتح الفتوح کند و بر تمام رقبای خود که درحال تسخیر کامل فضای تبلیغات هستند فائق آید. متاسفانه تلویزیون از رقبای خود بسیار عقب افتاده و با روشی که در پیش گرفته هر روز بیشتر عقب می‌افتد.
امروز،فضای مجازی رقیبی سرسخت برای رسانه ملی است. در فضای مجازی، هم دشمن وجود دارد و هم دوست. دشمنان می‌خواهند عزاداری حسینی و اصولاً نام امام حسین و عاشورا و کربلا نباشد و دوستان درصدد هستند با زبان حماسی محتوای نهضت عاشورا و حماسه حسینی را به میدان مقابله با دشمنان کینه توز دین بیاورند. در این کارزار جدی، رسانه ملی و فضای مجازی باید مکمل همدیگر باشند. تلویزیون باید از پیله‌ای که دور خود تنیده خارج شود و از دوستان حاضر در فضای مجازی کمک بگیرد تا هم به رسالت خود عمل کند و هم جاذبه خود را افزایش دهد و از عقب‌گرد نجات پیدا کند.
به این مضمون که یک مداح جوان با تکان دادن خود و به تکان در آوردن مستمعین می‌خواند و نام آن را مداحی برای امام حسین گذاشته توجه کنید:
من با تو هماهنگم
بی عشق تو من لنگم
حالا این مضمون را کنار مضمونی که در اجتماع عظیم سینه زنان حسینی در بعضی از شهرهای قدیمی و دینی خوانده شد و در فضای مجازی دست به دست گشت و ظرف همان روزهای اول چند میلیون نفر آن را دیدند و شنیدند مقایسه کنید، مضمونی که برادرکشی‌های مسلمانان در جهان اسلام و میدان‌دار شدن مفتی‌های وابسته به دربارها را زیر سئوال می‌برد و عوامل انحراف قاتلان شهدای کربلا را افشا می‌کند. از این مقایسه قطعاً به این نتیجه خواهید رسید که چه بخواهیم و چه نخواهیم عزاداری هم درحال دو قطبی شدن است، پدیده‌ای که درحال تبدیل شدن به یک تهدید است و باید هرچه زودتر چاره‌ای برای مقابله با این تهدید اندیشید.
8- عزاداری حسینی همواره وسیله‌ای برای اتحاد و همبستگی بوده و اکنون که دست‌های خیانتکار فراوانی برای ایجاد تفرقه وجود دارد، به این عامل وحدت بیش از هر زمان دیگری نیازمندیم. بزرگان ما اجازه ندهند سطحی شدن عزاداری‌ها و انحرافاتی که هر روز بیشتر می‌شود، به دو قطبی شدن عزاداری حسینی دامن بزند. قطعاً راه مقابله با این پدیده، برخورد حذفی با فضای مجازی نیست، بلکه باید از این امکان بسیار کارآمد برای رشد و تعالی کمی و کیفی عزاداری‌ها استفاده کرد و راه را برای انحرافات و سطحی نگری‌ها بست. این، کاری قابل انجام است، همانگونه که در مورد قمه زنی انجام شد.
از نظام جمهوری اسلامی این انتظار وجود دارد که برای پالایش محافل مذهبی از خرافات و سطحی نگری، اراده‌ای جدی نشان دهد و از حداکثر ظرفیت خود برای به ظهور رساندن محتوای واقعی حماسه حسینی و آشنا ساختن نسل‌های آینده – نه تنها در ایران بلکه در سطح جهانی – با اهداف والای نهضت عاشورا استفاده کند.


مدیر سایت      تاریخ مطلب :    1395/07/26      کد مطلب :  5873
نظرات خوانندگان
نام نویسنده
متن ارسالی
 


تماس با ما
تعرفه تبلیغات
آرشیو مطالب
پیوندها
کلیه حقوق مادی و معنوی وبسایت به پایگاه خبری تحلیلی کاج متعلق می باشد        مطالب مندرج در وبسایت با ذکر منبع بلامانع می باشد             طراحی و اجر : شرکت نرم افزاری ستاره صبح غرب